Meer informatie
MultiGids Beveiliging
*/ ?>

*/ ?>
30 maart 2003
*/ ?>

ItaliŽ - op vakantie en reizen naar ItaliŽ

ItaliŽ is na Frankrijk, de Verenigde Staten en Spanje de populairste vakantiebestemming ter wereld. Jaarlijks bezoeken ca. 35 miljoen toeristen ItaliŽ. ItaliŽ is voor toeristen een land van vooral zon, water en cultuur. De toeristen gaan daarom over het algemeen naar de Adriatische en de Ligurische kust, de grote cultuurcentra Rome, Florence en VenetiŽ en de wintersportplaatsen in Trentino-Alto Adige. Ook de meren in noorden van ItaliŽ zijn zeer aantrekkelijk voor het toerisme.

Bijna de helft van alle toeristen bezoekt de noordoostelijke regio waar o.a. VenetiŽ ligt. Een op de vier toeristen bezoekt de drie grote toeristische steden Rome, Florence en VenetiŽ. Het zuiden trekt ongeveer 20% van alle toeristen.

Klimaat

ItaliŽ als geheel heeft een Middellandse-Zeeklimaat. 's Zomers bedraagt de gemiddelde temperatuur in de laagvlakten 28įC in het zuiden en 22įC in het noorden. 's Winters blijft de temperatuur in het zuiden en het midden van het land een behoorlijk eind boven nul; in Rome is de gemiddelde temperatuur dan 9įC. Per jaar valt er gemiddeld in heel ItaliŽ 600 mm neerslag. In sommige berggebieden kan dit oplopen tot boven de 1000 mm per jaar. De meeste regen valt in het voor- en najaar.

Toch kunnen er duidelijk een aantal verschillende klimaatgebieden onderscheiden worden. Zo heeft de Povlakte hete zomers met temperaturen die bijna net zo hoog zijn als op SiciliŽ, maar de winters zijn er koud en vochtig, met veel nevel en mist. De januaritemperatuur van Piacenza kan beneden het vriespunt komen en er ligt vaak dagenlang sneeuw.

Het merengebied aan de zuidzijde van de Alpen ligt meer beschut en heeft daardoor een zachter klimaat. Het noordelijk deel van de Apennijnen en de hoog gelegen gebieden in Toscane en UmbriŽ zijn in de winter maandenlang met sneeuw bedekt. Een uitzondering vormt de Italiaanse RiviŤra aan de noordwestkust, waar de winter altijd zacht is met een droge tijd in de zomer, zij het ook met redelijk veel neerslag. Zuid-ItaliŽ heeft zeer droge en hete zomer en dit is dan ook een Middellandse Zeeklimaat in een extremere vorm met ook een veel groter percentage zonneschijn dan in de rest van het land.

In de Alpen ligt op de hoogste bergen het hele jaar door sneeuw. De grens van de eeuwige sneeuw ligt in Valle d'Aosta op 3108 meter en op 2545 meter aan de oostkant van de Alpen.

Op en nabij het Italiaanse schiereiland komt een aantal lokale winden voor. Bekend is de sirocco, een warme vochtige uit Noord-Afrika afkomstige zuidelijke wind. De frisse westelijke tot noordwestelijke wind, die na het passeren van de depressie de sirocco vervangt, wordt tramontane genoemd.
Dezelfde naam geeft men ook aan noordelijke of noordoostelijke winden, die koele continentaal polaire lucht aanvoeren. De koude mistral uit het RhŰnedal doet zich ook in de omgeving van Genua gevoelen. Plaatselijk koude valwinden worden daar maestrale genoemd. Langs de noordelijke kusten van de Adriatische Zee komt in het winterhalfjaar een droge, koude valwind voor, de bora, die afkomstig is van de Dalmatische kust en stormen veroorzaakt.

Klimaatgegevens grote steden (gemiddelden):
zomertemperatuur wintertemperatuur regenval (per jaar)
Florence 24-26įC 7-8įC 726 mm
Milaan 20-23įC 3-7įC 819 mm
Napels 22-25įC 10-11įC 1143 mm
Palermo 25-28įC 11-14įC 897 mm
Rome 24-26įC 9-11įC 770 mm
VenetiŽ 21-26įC 3-6įC 588 mm

Taal

Het Italiaans is de officiŽle landstaal maar in de provincie Bolzano (Zuid-Tirol) spreekt men Duits (ca. 200.000 personen), in enkele dalen van Piemonte en Valle d'Aosta wordt veel Frans gesproken (ca. 100.000 personen); in de dalen van de Dolomieten en in de regione Friuli-Venezia Giulia spreekt men Raetoromaans. In de regio Basilicata, in Zuid-ItaliŽ, spreekt een deel van de bevolking zelfs Albanees.

Het Italiaans wordt ook gesproken in het Zwitserse kanton Ticino (Tessin), in vier bergdalen in het Zwitserse GraubŁnden en in de Republiek San Marino. Italiaanse dialecten vindt men verder op (het Franse) Corsica, aan de CŰte d'Azur tot en met Nice (Nizza), in Monaco en in de stadskernen van IstriŽ en nog verspreid in het Joegoslavische DalmatiŽ. Buiten ItaliŽ zijn er in Europa ruim 1 miljoen Italiaans-sprekenden en in Afrika en Noord- en Zuid-Amerika samen ruim 10 miljoen.

Maffia

De maffia (Siciliaans, van het Arabische afah = bescherming; Italiaans: mafia), is een verzamelnaam voor in het begin van de 19de eeuw op West-SiciliŽ ontstane geheime, netwerkachtige organisaties, die op gewelddadige wijze opereren. De leden van die organisaties heten maffiosi. Het woord maffioso werd voor het eerst in 1863 gebruikt. De ambivalente relaties die de maffia onderhoudt met vertegenwoordigers van de overheid (enerzijds hen bestrijdend, anderzijds met hen samenwerkend) onderscheidt hen van andere misdaadorganisaties. In Napels wordt de geheime misdaadorganisatie camorra genoemd, in CalabriŽ 'ndrangheta en op SiciliŽ Cosa Nostra. In de 20ste eeuw, rond 1900, is ook in de Verenigde Staten een maffia ontstaan eveneens genoemd Cosa Nostra, met veel afstammelingen van Siciliaanse immigranten.

De maffia heeft zich op SiciliŽ vooral ontwikkeld rond Palermo, een gebied dat rijk is aan grote landgoederen (latifundia). De maffiosi namen de plaats in van de in Palermo verblijvende landeigenaren en gedroegen zich als opzichters en grote pachters. Zij onderhielden intensieve contacten met de landheren in de stad. Als tegenprestatie voor beveiliging van hun landgoederen en later ook voor steun bij verkiezingen boden de landheren de maffia bescherming tegen de overheid.

Van de maffia als ťťn organisatie, met ťťn centrale leiding, is eigenlijk nooit sprake geweest. De netwerken van lokale organisaties, cosche genoemd (meervoud van cosca, artisjok; de leden van de lokale maffia's worden gesymboliseerd door de bladeren van de artisjok), controleerden ieder ťťn bepaald territorium en stonden met elkaar op allerlei manieren en via allerlei organisaties met elkaar in contact. Ook bestreden ze elkaar op leven en dood.

Zowel in ItaliŽ als in de Verenigde Staten hadden van regeringszijde ondernomen pogingen ter bestrijding van de maffia aanvankelijk weinig succes. In ItaliŽ zijn in de loop der jaren een serie anti-maffiawetten van kracht geworden, die door de geringe bereidheid tot medewerking van de plaatselijke autoriteiten nauwelijks effect hadden. Daarop werd er door de regering een vaste kamercommissie ingesteld, die op de naleving van deze wetten moest toezien. Na de moord op generaal Dalla Chiesa, prefect van Palermo, in 1982, werd er een Hoge Commissaris aangesteld die belast werd met het coŲrdineren van de strijd tegen de maffia. Toch werden de eerste successen pas behaald in 1986 met de arrestatie in de Verenigde Staten van Tommaso Buscetta, de belangrijkste ďbossĒ van de Siciliaanse maffia. Er werden daarna nog honderden arrestaties verricht, gevolgd door massaprocessen o.a. in Palermo. Veel veroordeelden kwamen echter al snel weer vrij, waarschijnlijk door banden van de maffia met hoge politieke en rechterlijke autoriteiten. De moorden op de maffiabestrijders en rechters Giovanni Falcone en zijn opvolger Paolo Borsellino in 1992 gaven nieuwe impulsen aan de bestrijding van de maffia. In totaal zijn er tot nu toe elf maffiarechters vermoord.

Dankzij de medewerking van vele maffia-leden (pentiti = berouwhebbenden) die in ruil voor hun verklaringen vrijwaring van straf en bescherming kregen, konden ook de kopstukken van de organisatie worden gearresteerd, zoals de grote baas op SiciliŽ, Salvatore (TotÚ) Riina en de tweede man van de maffia, Nitto Santapaolo. Riina werd in maart 1995 tot levenslang veroordeeld. Eind 1992 waren er al meer dan vierhonderd van deze spijtoptanten. Door de inspanningen van het openbaar ministerie in Milaan onder leiding van de officier van justitie Antonio di Pietro, werden de banden tussen georganiseerde misdaad, politiek en bedrijfsleven zichtbaar. Dit alles bracht de maffia zware slagen toe, maar het betekende allerminst dat de organisatie was uitgeroeid. Zelfs de in 2001 herkozen president Silvio Berlusconi wordt er van verdacht nauwe banden te hebben met de georganiseerde misdaad. Zo werkte er vanaf 1973 een zekere Vittorio Mangano op een van de landgoederen van Berlusconi, die sterke banden met de Siciliaanse maffia had.

De maffiabazen regeren nu in stilte, want ook nu nog zijn drugshandel en afpersing aan de orde van de dag. De hoogste baas van de Cosa Nostra op dit moment is de al veertig jaar onvindbare 70-jarige Bernardo Provenzano. Ook diens opvolger is al bekend: Matteo Messina Denaro die alleen nog concurrentie heeft van de hoogste baas van de maffia in Palermo, Salvatore Lo Piccolo.

Bron: landenweb.com

Zoeken op MultiGids

italie
vakantie italie
vakantiehuis italie
landkaart italie
vakantiehuizen italie
camping in italie
winter sport italie
villa italie
hotel in italie
plaatjes italie
vakantiehuizen in italie
kamperen italie





Niet gevonden wat u zoekt? Klik hier en stel uw vraag aan MultiGids!

Gerelateerde artikelen
  • Vakantie Italie?
  • Reizen Italie
  • Verhuur appartementen Italie / LeMaribelle
  • Algarve - op vakantie & reizen naar Algarve
  • Noorwegen - op vakantie & reizen naar Noorwegen
  • Griekenland - op vakantie & reizen naar Griekenland
  • Turkije - op vakantie & reizen naar Turkije
  • ArgentiniŽ - op vakantie & reizen naar ArgentiniŽ
  • Frankrijk - vakantie & reizen naar Frankrijk
  • Turkije - vakantie & reizen naar Turkije
  • Geplaatst door MultiGids om 19:59
    */ ?>
    */ if (file_exists("/home/multi/public_html/reizen//links/mainlinks.html")) { ?>
    Links


    Z"; print "o"; print "e"; print "k"; */ print "Zoek"; //print "Zoek nu ook bijvoorbeeld "; } function urlencoder ($uc, $mc, $sc, $au, $id) { $enc['uc'] = urlencode ($uc); $enc['mc'] = urlencode ($mc); $enc['sc'] = urlencode ($sc); $enc['au'] = urlencode ($au); $enc['id'] = urlencode ($id); return $enc; } ?>